Nacht van Spakenburg 2.0 opnieuw succes
Vrijdag 29 mei stond voor de zeilers in het teken van de Nacht van Spakenburg 2.0. Dit gekende en geroemde evenement is na een lange stilte vorig jaar weer op de zeilkaart gezet en afgelopen vrijdag vond de tweede editie van de vernieuwde race zijn doorgang.
Hoewel het aantal deelnemende schepen met 19 inschrijvingen nog achter blijft op de verwachtingen van weleer heeft de organisatie opnieuw een fantastisch evenement neergezet en de huidige techniek en omstandigheden uitstekend weten te combineren met de succesformule uit vroeger tijden. Het organisatie comité, aangevoerd door Ray Duijst en Marcel Koelewijn heeft dit jaar een strakke organisatie neer weten te zetten. Waar vroeger nog controle schepen werden ingezet om deelnemers te controleren op het juist en volledig varen van de baan werden de schepen nu gevolgd middels trackers die een live update verzorgden via het WWW. Niet alleen het thuisfront, maar ook de concurrentie kon de schepen nu live volgen. Een speciale oplossing werd gevonden voor schepen die de mogelijkheid hebben hun mast te laten zakken om onder de Stichtse Brug en de Hollandse brug te varen. Met hulp van de trackers kon men precies de extra tijd die deze schepen nodig hadden aftrekken van de gezeilde tijd, zodat ook zij een eerlijke strijd aan konden gaan.
De wedstrijd, waarbij de schepen waren in gedeeld in 3 startklassen kende meteen al een uitdaging. Met code geel tot 18:00 uur ivm met mogelijk onweer en hevige windvlagen moest de commissie meteen al een pittig besluit nemen: kan de wedstrijd doorgaan en zo ja hoe? Met de moderne technieken waar weerradar en satelliet beelden actuele situaties schetsen bleek een uitgestelde start een goede optie. Het weer werkte goed mee, en precies zoals voorspeld kwam even 6 uur het weerfront voorbij. Regen en windvlagen lieten zich een klein half uur gelden. Precies tijdens het palaver, zodat iedereen droog en veilig de laatste wedstrijddetails konden opnemen in de strategie.
Klaarrrrrrr voor overstag? Go!
De noordwesten wind trok precies een rechte lijn over de vaargeul. Bij de eerste startgroep zorgde dat gelijk al voor de nodige adrenaline. Schipper Evert Puup maakte met zijn Hoogaars BU17 gebruik van de ruimte naast de vaargeul en sneed de startlijn schuin aan om deze op volle snelheid te kunnen passeren. De geulgebonden Scarabee kon niet anders dan ruimte maken door al gijpend weg te draaien en de boeg na een 270gr draai door de startlijn te drukken. Door het fonteinkruid, waar geen enkel schip tegen opgewassen is, konden de stuurmannen niets anders dan om de haverklap de crew in de kuip aanvuren. Klaarrrrr voor overstag? Go! Deze workout duurde tot de haveningang van Almere en herhaalde zich nogmaals vanaf de Hollandse brug tot net even voor Pampus. Juist op dit laatste stuk kwam het niet alleen aan op stuurmanskunst of een stevige workout. Hier kwam ook lokale kennis en navigatie goed van pas. De vaargeul is diep zat, maar sterk begrenst door ondiepte meteen naast de geul. In de SW klasse 2 verslikten zowel Razorbill als de Raket zich en de schepen beten zich vast in het stevige Muiderzand. Gelukkig stond er nog genoeg wind om zich los te zeilen. Net voor Pampus mochten de schepen de koers verleggen naar het noorden, richting het Paard van Marken. Vanaf daar splitsten de routes zich voor de startgroepen. SW 2 richting Volendam, SW 3 een korte klap het noorden om daar af te buigen naar het Blok van Kuffelen. De Rond en Platbodems bleven in de buurt van Almere en deden een rondje Pampus en een ommetje naar de Sport K.
De wind liet zich tot een uur of elf van zijn beste kant zien; redelijk stabiel, tussen de 6 en 10 knopen, maar daarna was de koek op en ging de windmotor in standby. Niet alleen was fut eruit, maar ook de richting was zoek. De windhoek meanderde met flinke verschillen over het water. Met hier een daar een windstilte werd het slaapverwekkend, terwijl juist deze condities volle concentratie vragen om ieder zuchtje nog om te zetten in snelheid, of dan toch tenminste beweging, vooruit.
Dat heeft de commissie doen besluiten dat de wedstrijd om 06:00 uur stopte en aan de hand van de metingen door de trackers de uitslag te bepalen.
Neptunes heeft een Puntneus
De wedstrijd kende nog een element: een kruiswoordpuzzel en creatieve uitdaging om met het gevonden woord een passende foto te maken. En dat is gelukt. Dat wil zeggen, de bemanning aan boord van Kelvin hadden wel alle letters goed gevonden, maar waren er niet in geslaagd daar het juiste woord mee te vormen. Op hun foto was duidelijk te zien dat ze er een Puntneus van hadden gekregen, terwijl ze met de letters het woord Neptunes hadden moeten vormen. Ze kregen niet alleen de prijs, maar ook de lachers op hun hand.
In de rond en platbodems was het de BU17 van Evert Puup die met zijn scherpe start ook de eerste plaats wist te veroveren. Hij is daarmee de enige winnaar en zowel de NvS 1.0 als NvS 2.0 op zijn naam wist te zetten. Vrouwe Janne Wouws werd 2e. Joffer Jet viel uit
In de SW 2 waren het de grondberoerders die toch de prijzen pakten. Razorbill met stip op 1, Raket op een verdiende 2e plek. Gambiet, een van de 3 deelnemers van buiten Nolletje die de finish haalde en pakte de derde plek. Firstling 4, Skye 5, Scarabee 6. Flinke Jetser en Niks Loos haalden de eindstreep niet.
De winst in SW 3 werd opgeëist door Batootje. Opvallend dit jaar is dat Batootje het ook al beter doet in de WAC en nu dus de winst in de NvS. Mika Koelewijn kon bij zijn eerste grote wedstrijd meteen al het goud ophalen en samen met zijn vader op de foto! De tweede plek was voor Gambiet, Basia 3, Windswept 4 en Kelvin 5.
Deze organisatie mag terug kijken op een zeer geslaagde editie van de Nacht van Spakenburg. De inzet van moderne middelen en goeie aanpassingen in de baan zetten de Nacht van Spakenburg weer op de kaart!
